Kies jou taal: Engels Afrikaans

Nuus

​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​ Nuus Gebeure
​​

 

 

POCA-wet tandeloos teen bendes, meen kennerhttps://www.sun.ac.za/afrikaans/Lists/news/DispForm.aspx?ID=6078POCA-wet tandeloos teen bendes, meen kenner<p>Wat het inwoners van die Kaapse Vlakte, Westbury in Johannesburg en die Noordelike gebiede van Port Elizabeth in gemeen? Hulle leef in konstante vrees omdat bendelede daagliks mekaar en onskuldig mense doodskiet.<br></p><p>En hoewel baie oplossings al voorgestel is om bendes in toom te hou, is een van die grootste probleme die ondoeltreffendheid van teenbende-wetgewing.<br></p><p>Só meen dr Delano van der Linde van die Fakulteit Regte aan die Noordwes-Universiteit. Hy het Donderdag (13 Desember 2018) sy doktorsgraad in Kriminele Reg by die sesde gradeplegtigheidseremonie van die Universiteit Stellenbosch se Desember-gradeplegtigheid verwerf.<br></p><p>“Die Wet op die Voorkoming van Georganiseerde Misdaad (oftewel die POCA-wet), wat ingestel is om onder meer georganiseerde misdaad, geldwassery en kriminele bende-aktiwiteite te bestry, was tot op hede onvoldoende om kriminele bendes in toom te hou weens verskeie tekstuele, institusionele en grondwetlike tekortkominge," sê Van der Linde wat die studie gedoen het omdat kriminele bendebedrywighede en die vervolging daarvan ingevolge die POCA-wet nie behoorlik ontwikkel en ondersoek is nie.<br></p><p>“Dit het duidelik geword dat hoewel kriminele bende-aktiwiteite disproporsioneel tot beide nasionale en (die Wes-Kaap) provinsiale misdaadstatistieke bydra, die studie van sulke aktiwiteite vanuit 'n regsperspektief heeltemal afgeskeep is. Dit was dus nodig om ʼn omvattende ondersoek te doen oor waarom ons teenbende-wetgewing nie werk nie en wat moontlik gedoen kan word om die situasie reg te stel."</p><p>Van der Linde het die wetgewende geskiedenis van die POCA-wet en elke misdaad en straf ingevolge dié Wet omvattend ontleed. Hy het gevind dié Wet is in wese soortgelyk aan die gemenereg en ewe ondoeltreffend om bendebedrywighede te stop. Hy wys ook daarop dat die POCA-wet veronderstel was om die gemenereg aan te vul omdat laasgenoemde nie die wyse waarop bendes funksioneer, kon ontwrig het nie.<br></p><p>“Behalwe vir miskien die misdaad van bendewerwing, voeg die POCA-wet nie veel by tot die arsenaal van gemeenregtelike misdade soos sameswering, aanhitsing, openbare geweld en die regsbeginsel rakende die uitvoering van ʼn gemeenskaplike doel, wat groepgebaseerde misdaad kan aanspreek nie. Misdade wat in die POCA-wet gelys word, is basies dieselfde as gemeenregtlike oortredings."<img class="ms-rtePosition-1" alt="DelanovdLinde.jpg" src="/english/PublishingImages/Lists/dualnews/My%20Items%20View/DelanovdLinde.jpg" style="margin:5px;width:309px;height:465px;" /><br></p><p>Van der Linde meen die ondoeltreffendheid van die POCA-wet word beklemtoon deur die toenemende aantal bendeverwante moorde. Hy wys daarop dat sowat 21,6% van alle moorde in die Wes-Kaap gedurende die 2017/18-boekjaar aan bendegeweld toegeskryf is.<br></p><p>“Nog ʼn probleem met die POCA-wet is dat die strawwe vir bendelede ook uiters lig is  ̶  van drie tot agt jaar (wat verhoog kan word deur verswarende faktore soos bendeverwante misdade naby skole) of die alternatief van 'n boete." <br></p><p>Van der Linde sê daar is ook verskeie ander kwessies inherent aan die POCA-wet wat maak dat die aanwending daarvan potensieel onregverdig kan wees teenoor persone wat beskuldig word van oortredings in Hoofstuk 4 van die Wet, wat spesifiek oor kriminele bende-aktiwiteite handel. <br></p><p>“Die POCA-wet is te breed en onduidelik as gevolg van moontlike interpretasie (s) van 'kriminele bende' en 'kriminele bende-aktiwiteit'. Hierdie is 'oop' definisies en 'n hof hoef nie noodwendig daarby te hou nie."<br></p><p>“Gevolglik kan 'n hof persone ingevolge die POCA-wet skuldig bevind hoewel hulle streng gesproke nie as sodanig skuldig is nie. Dit is onbillik teenoor persone wat potensieel binne die bestek van dié Wet val omdat hulle nie voldoende gewaarsku is oor watter tipe gedrag as ontwettig beskou word nie."<br></p><p>Van der Linde voeg by dat een van die vonnisverhogings of verswarrende faktore in die POCA-wet ongrondwetlik is en die vryheid van assosiasie skend.<br></p><p>“Artikel 10 (3) maak dit moontlik om 'n persoon se vonnis vir enige misdaad te verhoog bloot omdat hy of sy 'n bendelid is. ʼn Bendelid wat aan 'n spoedoortreding skuldig bevind word, kan dus swaarder gestraf omdat hy of sy 'n bendelid is."<br></p><p>“Dit is arbitrêr en irrasioneel om iemand se vonnis opgrond hiervan te verhoog. Artikel 10 (3) moet beperk word tot bendeverwante misdade. Dit moet gewysig word sodat dit slegs van toepassing kan wees op bendelede (of aktiewe deelnemers) wat misdade gepleeg het 'tot voordeel van, in opdrag van of in assosiasie met enige kriminele bende'."<br></p><p><strong>Bendeleiers</strong></p><p>Van der Linde sê verskeie strategieë van buitelandse en internasionale reg kan deel van ons regstelsel gemaak word. In sommige gevalle is slegs 'n nuwe toepassing van die gemene reg nodig, voeg hy by. </p><p>Met verwysing na internasionale strafreg maak hy voorstelle en stel meganismes voor vir 'n nuwe manier waarop bendeleiers vir misdade wat deur hul ondergeskiktes gepleeg is aangespreeklik gehou kan word.<br></p><p>“Ingevolge internasionale strafreg kan leiers van militêre- en burgerlike organisasies aanspreeklik gehou word vir die dade van hul ondergeskiktes en ook waar sulke dade gepleeg is. Soortgelyke maniere van aanspreeklikheid kan maklik deelgemaak word van die Suid-Afrikaanse reg."<br></p><p>“Die gemenereg skryf byvoorbeeld strafregtelike aanspreeklikheid voor vir nalatigheid of pligsversuim, soos om 'n gevaarlike situasie te skep en nie die vooruitspruitende skade te voorkom nie. Bendeleiers kan aanspreeklik gehou word vir die skep van 'n gevaarlike situasie ('n bende) en omdat hulle nie heeltemal verhoed het dat skade daaruit voortspruit nie."<br></p><p>Van der Linde meen hierdie wysiging kan dit vir die Staat makliker maak of te <em>bewys</em> dat sekere misdade in opdrag van bendeleiers gepleeg is. </p><p>“In gevalle waar 'n bendelid 'n misdaad in opdrag van 'n leier pleeg, kan die leier aanspreeklik gehou word asof hy of sy self die misdaad gepleeg het. Hierdie gemeenregtelike metodes is baie makliker om te bewys as die moeilike statutêre skema ingevolge die POCA-wet."<br></p><p>Hy sê sy studie bied ook ʼn omvattende gids vir die interpretasie van die teks van POCA-wet en maak verskeie substantiewe en noodsaaklike voorstelle vir die wysigings aan die teks.<br></p><p>“Wysigings aan die definisies van 'kriminele bende' en 'bendebedrywighede' word geformuleer wat dit verpligtend maak vir die howe om nie daarvan af te wyk nie."<br></p><p>“Hoofstuk 4 van die POCA-wet steun ook swaar op vorige skuldigbevindings en hoorsê wat normaalweg ontoelaatbare vorme van getuienis is. Die insluiting hiervan kan dus tot ʼn onregverdige verhoor lei indien die Staat nie op die toepaslike wetgewing vir dié insluiting steun nie." <br></p><p>Van der Linde stel ʼn bepaling voor wat soortgelyk is aan dié in Hoofstuk 2 van die POCA-wet wat die insluiting van hierdie tipe getuienis toelaatbaar maak.<br></p><p>Hy sê daar moet erns gemaak word met die tekstuele, institusionele en grondwetlike tekortkominge van die POCA-wet ten einde kriminele bendebedrywighede doeltreffend aan te spreek, en ook om die beskuldigde se grondwetlike reg op 'n regverdige verhoor te beskerm.<br></p><p>Van der Linde is krities teenoor die nuutgestigte teenbende-eenheid en sê dit is bloot 'n kleefpleister en 'n tydelike oplossing vir 'n groter sosio-ekonomiese probleem.<br></p><p>“Daar is gerapporteer dat tot 85% van die polisiekantore onderbeman is en ander bendebrandpunte  disproporsioneel onderbeman is in vergelyking met gebiede soos Stellenbosch met 'n laer misdaadsyfer."<br></p><p>Van der Linde moedig akademici, gemeenskapsleiers en die burgerlike samelewing aan om meer te doen om verdere wetgewende ingryping te motiveer.<br></p><p>“Die toename in die aantal bendeverwante voorvalle (veral moorde) toon dat die Staat nie sy grondwetlike plig nagekom het om landsburgers teen alle vorme van geweld te beskerm nie."<br></p><p>Van der Linde sê die drie takke van die regering (die uitvoerende-, wetgewende- en regterlike gesag) sal die meeste baat by sy studie.<br></p><p>“Mense van die Kaapse Vlakte sal uiteindelik baat vind indien my voorstelle geïmplementeer word."<br></p><p>Hy beplan om sy navorsingsbevindinge aan die Parlement en die Regshervormingskommissie voor te lê.<br></p><ul><li><strong>Hooffoto</strong>: Sommige van die bendes se gereedskap. (Pixabay)<br></li><li><strong>Foto 1</strong>: Dr Delano van der Linde by die gradeplegtigheidseremonie. <strong>Fotograaf</strong>: Stefan Els<br></li></ul><p><strong>SLEGS VIR MEDIANAVRAE</strong></p><p>Dr Delano van der Linde</p><p>Fakulteit Regte (Vaal-kampus)</p><p>Noordwes-Universiteit</p><p>​Tel: 016 910 3634<br></p><p>E-pos: <a href="mailto:Delano.vanderLinde@nwu.ac.za"><strong>Delano.vanderLinde@nwu.ac.za</strong></a><strong> </strong></p><p><strong>        UITGEREIK DEUR</strong></p><p>Martin Viljoen<br></p><p>Bestuurder: Media</p><p>Korporatiewe Kommunikasie</p><p>Universiteit Stellenbosch</p><p>Tel: 021 808 4921</p><p>E-pos: <a href="mailto:viljoenm@sun.ac.za"><strong>viljoenm@sun.ac.za</strong></a>​<br></p><p><br><br></p>2018-12-12T22:00:00Z 2018-12-12T22:00:00.0000000ZCorporate Communication / Korporatiewe Kommunikasie [Alec Basson]
​Dr Nyasha Magadzire van Zimbabwe ken van vasbythttps://www.sun.ac.za/afrikaans/Lists/news/DispForm.aspx?ID=6075​Dr Nyasha Magadzire van Zimbabwe ken van vasbyt<p>​Na voltooiing van haar meestersgraad in Geoinformatika in 2011 aan die Universiteit Stellenbosch (US), het dr Nyasha Magadzire (31) na haar geboorteland, Zimbabwe, teruggekeer met die hoop dat sy werk sou vind en haarself weer daar sou kon vestig, maar die vertrek uit die RSA het 'n jaar van werkloosheid tot gevolg gehad.<br></p><p>“Daardie selfde jaar het my studieleier vir my meestersgraad, prof Helen de Klerk, my aangemoedig om aansoek te doen om 'n PhD-pos wat deur die Suid-Afrikaanse Omgewingswaarnemingsnetwerk (SAEON) geadverteer is.  My aansoek was suksesvol maar die besluit om na Suid-Afrika terug te keer, was vir my maar 'n bittersoet een aangesien ek toe maar pas getroud was."</p><p>Nyasha, wat 'n agtergrond in Geografie en Omgewingstudies het, vertel dat haar werk vir haar PhD van haar vereis het om heelwat te delf in ekologie en statistiek.  Dit was vir haar 'n reuse-aanpassing, maar sy het darem daarin geslaag om kop bo water te hou.</p><p>“My studieleiers was ontsaglik behulpsaam en ondersteunend; hulle is erg passievol oor onderrig en gee mildelik van hulle tyd om aan jou hulp te verleen," sê sy.</p><p>Nyasha sê dit was glad nie 'n maklike taak om terselfdertyd eggenote te wees en ook aan 'n PhD-graad te werk nie.  Gelukkig kon haar man ook na Suid-Afrika verhuis en het ook verder begin studeer aan die US.</p><p>“In 2016 het ons 'n baba gehad."</p><p>Sy beskryf dié tydperk as dol, aangesien daar by haar twyfel begin ontstaan het of die koms van 'n baba so te midde haar pogings om 'n PhD te verwerf negatief op haar studies sou inwerk, en meer nog omdat sy besig was om met behulp van 'n beurs haar studie in rekordtyd te voltooi. </p><p>“Ek het maar so ietwat die pas makeer wat betref die aankondiging oor my swangerskap, want ek was bekommerd dat dit moontlik sou maak dat ek my studies sou moes staak."</p><p>Tot Nyasha se groot verligting, was haar studieleiers egter buitengewoon ondersteunend en het daartoe ingestem dat sy teen haar eie pas voortgaan om 'n balans te vind tussen die beoogde PhD en moederskap.</p><p>Nyasha se navorsing het gefokus op die rol van brand in die modellering van fynbossoorte, veral in die lig van klimaatverandering; dit het verskeie interessanthede na vore gebring, soos hoe sterk 'n invloed brand het op die verspreiding van fynbossoorte, watter plante waarskynlik die meeste kwesbaar is vir veranderinge in klimaat asook in tye van brand, en nog verskeie ander.</p><p>“Die punt van die navorsing was om ons begrip van die dryfkrag en onderliggende ekosisteem-prosesse te verbeter wat die plantegroeiverspreiding in die Kaapse Floristiese streek uitmaak.  </p><p><br> </p><p> <br></p><p><br> </p>2018-12-12T22:00:00Z 2018-12-12T22:00:00.0000000ZAsiphe Nombewu/ Corporate Communication
Voormalige SciMathUS-student behaal uitnemendheid met PhDhttps://www.sun.ac.za/afrikaans/Lists/news/DispForm.aspx?ID=6074Voormalige SciMathUS-student behaal uitnemendheid met PhD<p>​</p><p>“Jy kan nie buitengewone resultate met gewone pogings behaal nie. Jy moet die ekstra myl loop. Wees sterk en vind daardie een ding wat vir jou 'n aansporing is."</p><p>Dit is die advies van Claudia Ntsapi wat op Dinsdag 11 Desember 2018 haar PhD in Fisiologie by die US-gradeplegtigheid vir die Fakulteit Natuurwetenskappe ontvang.</p><p>Ntsapi het in die woonbuurt Eldorado Park in Johannesburg grootgeword. Terwyl die meeste van haar hoërskoolvriende besluit het om hul tersiêre opleiding in Johannesburg te deurloop, het sy besluit om eerder Stellenbosch toe te kom nadat sy foto's van die pragtige kampus gesien het.</p><p>“Die eerste keer wat ek van die Universiteit Stellenbosch gehoor het, was in graad 11, deur my voorligtingsonderwyser, wat Teologie op Stellenbosch studeer het. Hy het ons van die Universiteit vertel en ek dink toe ek die foto's van die omgewing sien, het ek daarop verlief geraak, nog voor die werklike plek, en ek het net geweet dis waarheen ek wil gaan. Ek het nêrens anders aansoek gedoen nie. Omdat ek geweet het dis waar ek moet wees, het ek net by die US aansoek gedoen."</p><p>Nadat sy in 2007 aan die Sekondêre Skool Kliptown gematrikuleer het, wou Ntsapi vir 'n graad in Chemiese Ingenieurswese inskryf, maar sy moes eers haar punte verbeter. Gelukkig hoor sy toe van die oorbruggingsprogram SciMathUS, oftewel Wetenskap en Wiskunde aan die Universiteit van Stellenbosch. Sy het suksesvol vir die program ingeskryf en baie goed gevaar, maar gou besef sy wil eintlik BSc, en nie Ingenieurswese nie, studeer.</p><p>“Toe ek op skool was, het ek nie geweet daar is soveel verskillende variasies van wetenskap nie. Ek het geweet ek wou iets in die wetenskapveld doen, en toe die SciMathUS-program ons aan meer opsies bekend stel, het ek geweet dis wat ek wil doen. SciMathUS het deure vir my oopgemaak; dit het my 'n tweede kans gegee om my ware passie te ontdek."<br></p><p>​<img alt="Claudia 02.jpeg" src="/english/PublishingImages/Lists/dualnews/My%20Items%20View/Claudia%2002.jpeg" style="margin:5px;width:400px;" /><br></p><p>Ntsapi sê sy het nooit gedink sy sal tot op PhD-vlak vorder nie. Sy is die eerste persoon in haar gesin wat 'n voorgraadse graad behaal het, iets waarop haar ouers geweldig trots is. “My gesin was nog altyd baie ondersteunend oor wat ek doen, al verstaan hulle nie heeltemal waaroor my navorsing gaan nie. Met my nagraadse studie moes ek baie gesinsvakansies inboet, maar ek het altyd onthou dat ek met iets groters as myself besig is."<br></p><p>Ntsapi se PhD-navorsing fokus op “self-eet"-selle wat met Alzheimersiekte verband hou en hoe dit potensieel beheer kan word om hierdie verwoestende neurodegeneratiewe siekte te bestry. Ntsapi sê dit was die belangrike menslike hoek wat haar tydens haar MSc-graad, gerig op Parkinson se siekte, gemotiveer het om met navorsingswerk voort te gaan.</p><p>“Hierdie tipe navorsingswerk kan soms baie eensaam raak en jy sien nie onmiddellik die resultate nie, of die eksperimente is nie altyd suksesvol nie, maar jy moet positief bly en aanhou werk. Ek het vroeg reeds besef daar is werklik mense wat geraak word deur die werk wat ek doen. Jy doen iets wat groter is as jouself. Hierdie besef het my dryfkrag geword om met my laboratorium-navorsingstudie voort te gaan. Dalk is ek nie die een wat die kuur vir 'n siekte ontdek nie, maar ek voel ons voeg elkeen 'n stukkie van die legkaart by om die volledige en groter prentjie te kan sien, die probleem te ontrafel, en uiteindelik resultate te behaal."<br></p><p>Foto deur Stefan Els.<br></p><p><br> </p>2018-12-11T22:00:00Z 2018-12-11T22:00:00.0000000ZCorporate Communication/Korporatiewe Kommunikasie [Rozanne Engel]
Friendship Bench moet MIV-positiewe Zimbabwiërs met posttraumatiese stres ondersteunhttps://www.sun.ac.za/afrikaans/Lists/news/DispForm.aspx?ID=6067Friendship Bench moet MIV-positiewe Zimbabwiërs met posttraumatiese stres ondersteun<p>Zimbabwiërs wat MIV-positief is, ly ook aan posttraumatiese stresversteuring (PTSV) dikwels as gevolg van die stigma wat hulle ervaar.  Hulle benodig toegewyde geestesgesondheidsdienste wat hulle kan help om die posttraumatiese stres te hanteer.<br></p><p>Dít is een van die bevindinge van 'n nuwe studie aan die Universiteit Stellenbosch (US).<br></p><p>“In Zimbabwe is het die term algemene geestesversteurings, wat depressie en angs insluit, tradisioneel nie op PTSV gefokus nie ten spyte van vroeëre studies wat daarop dui dat MIV-positiewe mense simptome van PTSV het," sê dr Ruth Verhey, 'n kliniese sielkunde-konsultant by die Friendship Bench-inisiatief in Zimbabwe. Verhey het Dinsdag (11 Desember 2018) haar doktorsgraad in Psigiatrie by die US se tweede gradeplegtigheidseremonie van Desember 2018 verwerf.<br></p><p>Verhey beklemtoon die voorkoms van PTSV onder MIV-positiewe mense in lae- en middel-inkomste lande soos Zimbabwe en Suid-Afrika, en sê die doel van haar doktorale studie was om vas te stel hoe die Friendship Bench-program in Zimbabwe verbeter kan word om die simptome van trauma aan te spreek.</p><p>“Baie min studies het gefokus op effektiewe behandelings vir PTSV in MIV-positiewe mense, ten spyte van die hoë voorkoms daarvan. In Zimbabwe word PTSV nie genoegsaam gediagnoseer omdat hulpbronne skaars is en dit nie as 'n groot openbare gesondheidsprobleem beskou word nie. Ook die Friendship Bench-inisiatief, wat al langer as 10 jaar aan die gang is, fokus net op die vermindering van depressie en angs."<br></p><p>Die Friendship Bench-inisiatief verskaf deur middel van gemeenskapsgesondheidswerkers (gemeenskapslede met taakverwante opleiding maar geen formele professionele kwalifikasies) 'n belangrike geestesgesondheidsdiens gegewe die min psigiaters in Zimbabwe. Dit is na meer as 70 primêre gesondheidsorgfasiliteite in die land uitgebrei.<br></p><p>Verhey sê sessies tussen gemeenskapsgesondheidswerkers en diegene met PTSV vind plaas op 'n bankie in 'n diskrete area op die kliniekperseel en maak voorsiening vir 'n aanvaarbare vlak van vertroulikheid.<img class="ms-rtePosition-2" alt="verhey.jpg" src="/english/PublishingImages/Lists/dualnews/My%20Items%20View/verhey.jpg" style="margin:5px;width:424px;" /><br></p><p>Sy voeg by dat haar studie vorige navorsing bevestig dat meer as 50% van die Friendship Bench se kliënte MIV-positiewe mense is.<br></p><p>“Dit beklemtoon die noodsaaklikheid om aspekte rondom die bestuur van PTSV deel te maak van sorgstrategieë vir algemene geestesversteurings wat deur gemeenskapsgesondheidswerkers toegepas word."<br></p><p>“Dit is belangrik om die omvang van depressie en angs in MIV-positiewe mense, die faktore wat met trauma en PTSV verband hou, en die ervarings van gemeenskapsgesondheidswerkers wat met hierdie mense werk te verstaan ten einde 'n strategie te ontwikkel wat die integrasie van die behandeling van PTSV binne die bestaande Friendship Bench-program moontlik sal maak."<br></p><p>As deel van haar studie het Verhey ʼn opname onder 204 volwasse pasiënte en 182 gemeenskapsgesondheidswerkers gedoen. Sy het ook onderhoude met 10 pasiënte en 5 gemeenskapsgesondheidswerkers gevoer. Van die 204 pasiënte wat aan die opname deelgeneem het, was 91 (44, 6%) MIV-positief.<br></p><p>“My studie het bevind dat 40,7% van die 204 pasiënte aan PTSV gelei het en 69,5% hiervan ook algemene geestesversteurings gehad het. Onder die wat MIV-positief was, het 42 (46,2%) aan PTSV gelei."<br></p><p>“Baie kliënte het die traumatiese effekte wat met hul MIV-infeksie verband hou beskryf. Sommige van die faktore sluit in fisiese siekte, huishoudelike geweld en die reaksie van die breër gemeenskap en familie op die simptome van die 'siekte'."<br></p><p>“Gekonfronteer deur talle sosio-ekonomiese uitdagings soos werkloosheid, 'n verswakkende gesondheidstelsel en 'n voortgesette MIV-epidemie wat deur uiterste stigma aangevuur word, voel MIV-positiewe Zimbabwiërs dat die trauma 'n voortdurende bedreiging vir hul voortbestaan is."<br></p><p>Verhey meen dit is belangrik vir 'n inisiatief soos die Friendship Bench om PTSV in MIV-positiewe mense aan te spreek omdat die gebrek aan selfversorging wat uit PTSV spruit daartoe kan lei dat hulle ophou om hul medisyne te gebruik wat insigself gevaarlik is, veral in gebiede waar dit moeilik is van antiretrovirale behandeling te verander.<br></p><p><strong>Gemeenskapsgesondheidswerkers</strong></p><p>Wat gemeenskapsgesondheidswerkers se kennis van PTSV betref, sê Verhey die onderhoude het getoon hulle het ʼn verstaan gehad van traumatiese ervarings as 'n 'onbekende' siekte wat verband hou met ʼn MIV-diagnose verband hou en as gevolg hiervan gestigmatiseer word. Sy voeg by dat hulle 'n duidelike begrip van traumatiese stressors gehad het en hoe dit 'n persoon beïnvloed.</p><p>“Hoewel gemeenskapsgesondheidswerkers by die Friendship Bench nie bewus was van PTSV soos dit  in die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings beskryf word nie, kon hulle steeds besondere kenmerke soos vermyding, terugflitse, hiper-opgewektheid en negatiewe gedagtepatrone soos selfblaam erken."<br></p><p>“Met geen vooraf-kennis van PTSV het hulle hierdie verskynsel as <em>'kufungisisa kwenjodzi'</em> (<em>dink te veel weens trauma</em>) beskryf. Deur die lens van <em>'kufungisisa kwenjodzi'</em> het hulle daarin geslaag om hul kliënte se verslae van traumatiese ervarings (<em>'njodzi'</em>) by die bestaande algemene geestesversteurings te voeg deur dit as 'n meer ernstige vorm van '<em>kufungisisa</em>' (<em>dink te vee</em>l) te behandel."</p><p>Verhey sê hoewel gemeenskapsgesondheidswerkers aan dieselfde stressors as hul kliënte soos armoede, MIV-infeksie en ander chroniese toestande, ʼn gebrek aan toegang tot mediese behandeling, verlies aan geliefdes, verskuiwing en geweld blootgestel is, was voorkoms van die PTSV onder hulle gering.<br></p><p>“Die voorkoms van PTSV was 6% onder die 182 gemeenskapsgesondheidswerkers en 11% van hulle was bo die afsnypunt vir algemene geestesversteurings."<br></p><p>Verhey sê gemeenskapsgesondheidswerkers behoort gereelde leiding, duidelike inligting oor verwysings, ondervraging, aanvaarbare vergoeding en deurlopende opleiding te ontvang om te verhoed dat hulle oorlaai word.<br></p><p>“Ons werk aan 'n voortgesette opvoedingsprogram wat hulle sal help om die simptome van PTSV te herken en daarop te fokus."<br></p><p>Verhey sê die bevindinge van haar studie is van toepassing op mense in soortgelyke omstandighede as dié in Zimbabwe. Sy voeg by dat die Friendship Bench-program na Malawi, Zanzibar/Tanzanië en New York uitgebrei is.<br></p><ul><li><strong>Hooffoto</strong>: ʼn Gemeenskapsgesondheidswerkers in gesprek met een van die Friendship Bencch se kliënte.</li><li><strong>Foto 1</strong>: Dr Ruth Verhey saam met twee medewerkers.</li></ul><p><strong>SLEGS VIR MEDIANAVRAE</strong></p><p>Dr Ruth Verhey</p><p>Friendship Bench</p><p>Harare, Zimbabwe</p><p>Sel: +263 773857376</p><p>E-pos: <a href="mailto:ruth.verhey@zol.co.zw"><strong>ruth.verhey@zol.co.zw</strong></a><strong> </strong></p><p><strong>      UITGEREIK DEUR</strong></p><p>Martin Viljoen<br></p><p>Bestuurder: Media</p><p>Korporatiewe Kommunikasie</p><p>Universiteit Stellenbosch</p><p>Tel: +27 (0) 21 808 4921</p><p>E-pos: <a href="mailto:viljoenm@sun.ac.za"><strong>viljoenm@sun.ac.za</strong></a> <br></p><p><br><br></p>2018-12-10T22:00:00Z 2018-12-10T22:00:00.0000000ZCorporate Communication / Korporatiewe Kommunikasie [Alec Basson]
Van ’n sakpakker tot ’n dokterhttps://www.sun.ac.za/afrikaans/Lists/news/DispForm.aspx?ID=6071Van ’n sakpakker tot ’n dokter<p>Onder die honderde studente wat by die Universiteit Stellenbosch (US) se jaarindgradeplegtighede vanaf 10 Desember sal gradueer, is die 27-jarige Xolani Hadebe.</p><p>Nadat hy aan sy plattelandse skool op Piet Retief gematrikuleer het, wou Xolani dolgraag 'n dokter word. Min het hy geweet presies hoe moeilik dit sou wees om daardie droom te verwesenlik. Hy het baie vinnig daaraan gewoond geraak om afkeuringsbriewe van die mediese fakulteite in die land te ontvang, maar nooit sy droom laat vaar nie.</p><p>“Nadat ek soveel keer keuring geweier is, het ek geweet my ma, wat haar lewe lank al 'n huiswerker is, sou nooit vir my universiteitstudie kon betaal nie. Daarom het ek toe as 'n sakpakker by ons plaaslike Spar-supermark begin werk," sê hy.</p><p>Om daar te werk was vir Xolani een van die moeilikste goed wat hy nog ooit moes doen: Hy moes immers sy voormalige klasmaats se kruideniersware verpak. Nou en dan het hy agter gaan wegkruip sodat hulle hom nie moes sien of jammer kry omdat hy by 'n kruidenierswinkel moes werk terwyl hulle verder studeer het nie.</p><p>Xolani het 'n gedeelte van sy salaris vir sy universiteitsaansoek opsygesit. Sy harde werk het hom wél 'n bevordering tot kassier besorg. Dít het dinge finansieel effens makliker gemaak en hy kon nou werk toe ry.</p><p>“Ek moes myself verneder, en konsentreer op wat vir my regtig belangrik was. En in daardie stadium was dít om te sorg dat ek vir mediese studie aanvaar word. Dit was 'n moeilike tyd vir my, want ek was bly vir my vriende se onthalwe, maar terselfdertyd het omstandighede my gedwing om 'n oorbruggingsjaar te doen, en ek kon nie verstaan hoekom nie."</p><p>Omdat hy sy hele skoolloopbaan een van die toppresteerders was, was die gesukkel om vir studie aanvaar te word vir hom 'n onaangename verrassing, veral omdat niemand hom 'n konkrete rede kon gee waarom hy toelating geweier is nie.</p><p>Daardie selfde jaar het Xolani die pad Pretoria toe omdat hy nie antwoorde van die destydse Medunsa oor sy aansoeke gekry het nie. Hy vertel: “Ek sal nooit die dag vergeet toe ek Pretoria toe is vir antwoorde oor my onsuksesvolle aansoek nie. Ek het daar laatmiddag aangekom  weens vervoerprobleme."<br></p><p>Hy moes uiteindelik die kampusveiligheidswagte nader, wat hom slaapplek gegee het vir die nag. Hulle het tot laatnag kaart gespeel, waarna Xolani op een van die stoele aan die slaap geraak het. Die ervaring het hom baie geleer oor respek vir ander en om jou naaste te help, selfs al hou dit geen voordeel vir jou in nie.</p><p>Xolani het in daardie stadium nie eens van die US se bestaan geweet nie. “Ek was so opgewonde toe my vriend my vra of ek by die US probeer aansoek doen het, en ek was geheel en al oorstelp toe ek sommer uit die staanspoor aanvaar is."</p><p>Hy erken die aanpassing by die US was nie maklik nie. Taal, kultuurskok en sy agtergrond by 'n benadeelde skool het dit vir hom besonder uitdagend gemaak, want hy moes ekstra hard werk om alles te verstaan. Boonop was sy vaardighede in Engels baie beperk.</p><p>Xolani is die vierde van ses kinders, en die heel eerste in sy familie wat gradueer. Hy sal sy gemeenskapsdiensjaar nader aan die huis by 'n hospitaal in KwaZulu-Natal voltooi.</p><p>​ </p><p><br><br></p>2018-12-10T22:00:00Z 2018-12-10T22:00:00.0000000ZAsiphe Nombewu/ Corporate Communication
Inspuiting met goedkoper middel kan help teen diabetiese oogsiektehttps://www.sun.ac.za/afrikaans/Lists/news/DispForm.aspx?ID=6070Inspuiting met goedkoper middel kan help teen diabetiese oogsiekte<p>Diabetiese oogsiekte (diabetiese retinopatie) is wêreldwyd een van die voorste oorsake van blindheid en kan duur wees om te behandel in veral lae- en middel-inkomste lande, insluitend Suid-Afrika. Maar daar is hoop vir mense wat hieraan ly. ʼn Doktorale studie aan die Universiteit Stellenbosch (US) het bevind dat 'n relatief goedkoop medisyne genaamd bevacizumab dalk net die nodige verligting kan bring.<br></p><p>“Ons het gevind dat wanneer bevacizumab in die oë ingespuit word dit help om diabetiese oogsiekte te behandel en blindheid te voorkom in mense wat in lae- en middel-inkomste lande woon," sê dr Jose Fernando Arevalo, voorsitter van die Departement Oogheelkunde by die Bayview Mediese Sentrum in die Wilmer Ooginstituut aan die Johns Hopkins-universiteit se Skool vir Geneeskunde in Baltimore, Amerika. Arevalo, ook die president van die Pan-Amerikaanse Oogheelkunde-vereniging, het Dinsdag (11 Desember 2018) sy doktorsgraad in Oogheelkunde by die tweede seremonie van die US se Desember-gradeplegtigheid verwerf.<br></p><p>Arevalo sê die vinnige toename in die voorkoms van diabetes beteken dat teen 2040 meer mense diabetiese oogsiekte kan ontwikkel en daarom moet goedkoper maniere gevind word om die toestand te behandel. Diabetiese oogsiekte affekteer beide mense met Tipe 1 en Tipe 2 diabetes. Dit lei tot 'n verlies aan visie wat hoofsaaklik deur die opbou van vloeistof in die retina en die abnormale groei van bloedvate in die oog veroorsaak word.</p><p>Arevalo sê die doel van die navorsing was om vas te stel of inspuitings met bevacizumab, wat onder die handelsnaam Avastin verkoop word, kan help om die komplikasies van diabetiese oogsiekte in lae- en middel-inkomste lande te bestuur. Hy voeg by dat mense in baie hoë-inkomste lande reeds by bevacizumab-inspuitings en ander duurder medisyne baat. Bevacizumab word ook gebruik om kanker te behandel en is beskikbaar in lae- en middel-inkomste lande.<img class="ms-rtePosition-2" alt="AmericanPHD1.jpg" src="/english/PublishingImages/Lists/dualnews/My%20Items%20View/AmericanPHD1.jpg" style="margin:5px;width:554px;" /><br>In verskeie ondersoeke by verskillende mediese sentrums in 13 Latyns-Amerikaanse lande het Arevalo gekyk na die effektiwiteit van nie-goedgekeurde (<em>off-label</em>) bevacizumab-inspuitings as behandeling vir diabetiese oogsiekte.<br></p><p>Arevalo sê die navorsing het getoon dat “inspuitings met bevacizumab, wat minimale newe-effekte het, effektief is teen die opbou van vloeistof in die retina en die abnormale groei van bloedvate in die oog."<br></p><p>“Bevacizumab help ook om die proteïen wat die abnormale groei van bloedvate stimuleer en klein aneurismes en verhoogde lekkasies van vloeistof in bloedvate veroorsaak in toom te hou."<br></p><p>“In die studie van 1265 pasiënte wat 4303 ooginspuitings van 1,25 mg of 2,5 mg bevacizumab ontvang het, is bevind dat hierdie prosedure veilig is. Tans word slegs die laer dosis van 1,25 mg aanbeveel."<br></p><p>Arevalo voeg by dat die eerste inspuitings met bevacizumab die helderheid of skerpheid van visie stabiliseer of verbeter deur die opbou van vloeistowwe in die retina te verminder. Dié vloeistowwe word deur middel van 'n skandering van die lae in die retina en 'n kleurstoftoets van die retinale vate gemeet.<br></p><p>Hy sê uiterste sorg moet egter geneem word met die gebruik van 2,5 mg of meer bevacizumab omdat dit in gevalle van gevorderde diabetiese oogsiekte daartoe kan lei dat die retina van die omliggende weefsel wegbeweeg of selfs dié situasie vererger.<br></p><p>Arevalo noem dat hulle ook die bruikbaarheid van bevacizumab-inspuitings vóór minimale indringende operasies om vloeistof uit die oog te verwyder in pasiënte waar die retina van omliggende weefsel wegbeweeg het gedemonstreer het.</p><p>“Dit blyk dat bevacizumab-inspuitings vóór operasies bloeding tydens operasies kan verminder, die chirurg kan help om die oog beter te sien, en komplikasies tydens en na chirurgie (insluitend skeure in die retina en post-operatiewe bloeding) kan verminder."<br></p><p>Arevalo sê in gevalle waar oogoperasies nodig is, moet dokters dit verkieslik binne vyf dae nadat bevacizumab-inspuitings toegedien is uitvoer en dadelik op pasiënte in wie die retina van die omliggende weefsel wegbeweeg het.<br></p><p>“Ons beveel minder as vyf dae ná inspuitings aan omdat in meer as 80% van gevalle die retina ná hierdie tydperk van omliggende weefsel wegbeweeg. Die inspuiting kan dié toestand veroorsaak in 3.2% van gevalle waar diabetiese oogsiekte in so ʼn gevorderde stadium is dat ʼn operasie nodig is. Pasiënte se visie verbeter egter ná 'n minder ingewikkelde operasie danksy die gebruik van bevacizumab."<br></p><p>Wat die bekostigbaarheid van bevacizumab betref, sê Arevalo mense in lae- en middelinkomste lande behoort makliker toegang tot die medikasie te hê.<br></p><p>“Bevacizumab is baie goedkoper per dosis en meer toeganklik as soortgelyke middels op die mark. ʼn 4 ml-flessie wat 100 mg bevat, kan by groothandelaars teen 550 amerikaanse dollar verkry word terwyl ander beskikbare medisyne tussen 1500 en 2000 dollar per dosis kos. Ongeveer 40-80 dosisse (0,05 ml elk) van bevacizumab-inspuitings kan voorberei word uit een flessie wat die koste per behandeling aansienlik verlaag."<br></p><ul><li><strong>​Hooffoto</strong>: ʼn Pasiënt ondergaan ʼn oogtoets (Pixabay).<br></li><li><strong>Foto 1</strong>: Dr Jose Fernando Arevalo by die gradeplegtigheidseremonie.<br></li></ul><p><strong>SLEGS VIR MEDIANAVRAE</strong></p><p>Dr Jose Fernando Arevalo, MD FACS</p><p>Departement Oogheelkunde</p><p>Johns Hopkins Bayview Mediese Sentrum</p><p>Retina Afdeling, Wilmer Ooginstituut</p><p>Johns Hopkins-universiteit se Skool vir Geneeskunde</p><p>Baltimore, MD, VSA</p><p>Tel: 410-614-4637</p><p>E-pos: <a href="mailto:arevalojf@jhmi.edu"><strong>arevalojf@jhmi.edu</strong></a> </p><p><strong>         UITGEREIK DEUR</strong></p><p>Marin Viljoen<br></p><p>Bestuurder: Media</p><p>Korporatiewe Kommunikasie</p><p>Universiteit Stellenbosch</p><p>Tel: +27 (0) 21 808 4921</p><p>E-pos: <a href="mailto:viljoenm@sun.ca.za"><strong>viljoenm@sun.ca.za</strong></a> <br></p><p><br><br></p>2018-12-10T22:00:00Z 2018-12-10T22:00:00.0000000ZCorporate Communication / Korporatiewe Kommunikasie [Alec Basson]
Forward? Forward! Forward... uitstalling open by UShttps://www.sun.ac.za/afrikaans/Lists/news/DispForm.aspx?ID=6061Forward? Forward! Forward... uitstalling open by US<p>​</p><p>Die Universiteit Stellenbosch se prestige-kunstentoonstelling wat die instansie se Eeufeesjaar herdenk, het op 5 Desember 2018 by die Universiteit Stellenbosch Museum geopen met die titel “Forward? Forward! Forward...". Hierdie unieke groepfeestentoonstelling beklemtoon die belangrike rol van kuns met die tema van die toekoms van hoër onderrig.</p><p>Die geleentheid is geopen deur die Universiteit Stellenbosch se Rektor en Vise-Kanselier, prof Wim de Villiers. “Die toekomsgerigte tema van hierdie uitstalling lê my na aan die hart. Met my inhuldiging in April 2015 het ek gesê dat ek 'n trotse Matie-alumnus is. Maar ek besef al te goed dat die Universiteit van vandag nie die Universiteit van gister is nie, en dit sal ook nie – en moet ook nie – die Universiteit van môre wees nie. Die lewe is dinamies; niks bly dieselfde nie, wat beteken dat ons die opwindende geleentheid het om voortdurend te verander, om voortdurend te transformeer. Dít is dus waarop ons moet fokus – om vorentoe te beweeg. Ek het 'n beroep op die universiteitsgemeenskap gedoen om 'saam vorentoe' te beweeg en het onderneem om dit die hoofdryfkrag van my ampstermyn te maak."<br></p><p><img alt="20181205_0029.jpg" src="/english/PublishingImages/Lists/dualnews/My%20Items%20View/20181205_0029.jpg" style="margin:5px;width:300px;" /><br> </p><p>Die tentoonstelling sluit die kunswerke in van meer as sestig kunstenaars wat die werke wat die toekoms van hoër onderwys, plaaslik en in Afrika, aanpak en ook tegelykertyd die toekoms van die Universteit Stellenbosch herbedink.<br></p><p>Die uitstalling is die eindproduk van 'n oop uitnodiging aan kunstenaars en meer as 250 vernuwende en boeiende voorstelle wat as katalisator vir debat en diskoers oor die toekoms van die universiteit en onderwys dien, is voorgelê. Hierdie voorstelle is deur 'n keurpaneel bestaande uit Ashley Walters, Robyn-Leigh Cedras, Maurice Mbikayi, Ulrich Wolff en Elizabeth Miller-Vermeulen beoordeel.<br></p><p>Volgens die kurators, Ulrich Wolff en Elizabeth Miller-Vermeulen, behels die reaksie 'n boeiende reeks opwindende kunswerke wat verskillende temas in 'n verskeidenheid media uitbeeld.<br></p><p>In hul vertolking van dié toekomsgerigte tema het kunstenaars onder meer kwessies soos identiteit en kulturele perspektief, mentorskap, geletterdheid, kennisterreine, mens-tot-mens-verbintenis, taal, kampus-magstukture en maatskaplik-sosiale stelsels aangepak.<br></p><p>Skeppende uitdrukkings en kunswerke behels onder meer installasie, skilderkuns, collage, tekeninge, fotografie, video, kortfilms, animasie, drukmedia en beeldhou.<br></p><p><img alt="20181205_0213.jpg" src="/english/PublishingImages/Lists/dualnews/My%20Items%20View/20181205_0213.jpg" style="margin:5px;width:300px;" /><br> </p><p>Volgens prof De Villiers, “draai ons nou ons blik na die toekoms. Ons betree die tweede eeu as 'n openbare universiteit en hierdie uitstalling help ons om te dink oor die toekoms van die Universiteit Stellenbosch en hoër onderwys oor die algemeen op ons vasteland. Ons het onlangs 'n nuwe visie vir die Universiteit aanvaar, naamlik om 'Afrika se voorste navorsingsintensiewe universiteit te wees wat wêreldwyd as uitnemend, inklusief en innoverend erken word en waar ons kennis tot diens van die samelewing bevorder'.</p><p>“Ek wil dankie sê aan die kunstenaars wat bygedra het. Soos Edgar Degas gesê het, 'Kuns is nie wat jy sien nie, maar wat jy ander laat sien'. Dankie dat julle jul werk met ons deel en sodoende ons visie verbreed oor wat 'saam vorentoe' van ons verg."<br></p><p>As deel van die aand se verrigtinge, het 'n paneelbespreking met dr Morne Mostert, direkteur van die Instituut vir Toekomsnavorsing aan die US, prof Lize van Robbroeck, professor in visuele kunste en vise-dekaan: Kunste aan die US, en dosent in fotografie en nuwe media aan die US, mnr Ashley Walters, plaasgevind. Die paneel was dit eens dat kuns 'n universele taal is wat uitdrukking gee aan wat dit beteken om 'mens' te wees. Kunstenaars kyk terug, maar ook vorentoe wat ons toelaat om die toekoms deur die lens van kunstenaars te sien. Die stimulering wat kuns bied, asook die nuuskierigheid daarvaan verbonde, is wesenlik belangrik. Die toeskouers van kuns dra ook by tot die boodskap wat dit uitbeeld. <br></p><p>'n Herdenkingskatalogus deur die Universiteit Stellenbosch Museum wat die tentoonstelling belig, sal in Februarie 2019 beskikbaar wees.  </p><p>'n Stel essays deur skrywers verbonde aan die Instituut vir Toekomsnavorsing onder leiding van dr Mostert ondersteun “Forward? Forward! Forward..." se toekomsgerigte kuns op 'n transformatief-samewerkende grondslag, wat bydra tot die gesprekvoering oor die futuristiese tema in hierdie Eeufeesjaar. <br></p><p>Die kunstenaars wie se werk uitgestal word, sluit onder andere in Zyma Amien, Willem Boshoff, Chris Soal, Sthenjwa Luthuli, Liza Grobler, Lhola Amira, Johann Louw, Jaco van Schalkwyk, Tangeni Kambudu, Emma Willemse, Willie Bester, Gordon Froud, Stephané E. Conradie, Victor Mofukeng, Dan Halter, Ingrid Bolton, Conrad Botes, Sharlé Matthews, Heleen de Haas en Ley Mboramwe Makalele samewerking, Claudette Schreuders, Lehlohonolo Mkhasibe, Hannalie Taute, Strijdom van der Merwe, Ashley Walters, Sinalithemba Ntuli, Tamlin Blake, Ilené Bothma, Lhola Amira , Norman O`Flynn, Jaco Sieberhagen, Lunga Kama, Pierre le Riche, Ydi Coetsee, Spier Arts Academy and Marlise Keith collaboration, Anya Ramparsad , Thabo Motseki, Heidi Fourie en Jessica Storm Kapp.</p><ul><li>“Forward? Forward! Forward..." is tot 30 April 2019 te sien.<br></li><li>Vir meer inligting, kontak Ulrich Wolff (021 808 3029) en Elizabeth Miller-Vermeulen (083 700 9669).  <br></li></ul><p>Foto deur <span style="font-family:calibri,sans-serif;font-size:11pt;">Danie Nel</span>. <br><br></p>2018-12-06T22:00:00Z 2018-12-06T22:00:00.0000000ZCorporate Communication/Korporatiewe Kommunikasie
Eggo's van historiese verwonding ​by US konferensie gehoorhttps://www.sun.ac.za/afrikaans/Lists/news/DispForm.aspx?ID=6063Eggo's van historiese verwonding ​by US konferensie gehoor<p>Die Recognition, Reparation, Reconciliation: The Light and Shadow of Historical Trauma-konferensie wat Woensdag (5 Desember) by die Universiteit Stellenbosch (US) begin het, het as doelwit om akademici en praktisyns byeen te bring om te praat oor belangrike kwessies wat verband hou met die diep wonde van ou konflikte wat oor generasies strek. Die konferensie eindig Son​dag (9 Desember).<br></p><p>Oryx Media se verslag oor die verrigting by die konferensie volg in Engels: <br></p><p>Across the world, the descendants of the victims of slavery, colonialism, genocide and racism are raising their voices for reparation, reconciliation and justice. Many of these people look to South Africa's relatively recent transition from apartheid to democracy for guidance and inspiration.<br></p><p>On the first day of a conference examining the reverberations of historical trauma, at SU on 6 December, Prof Pumla Gobodo-Madikizela, <span style="color:#333333;font-family:"noto sans",helvetica,sans-serif;font-size:12px;background-color:#ffffff;"> chair of the conference committee and incumbent of the Research Chair for Historical Trauma and Transformation at the University,</span> described the ties that bind the descendants of First Nations in Australia and Canada to the descendants of slaves in the United States and those who lost loved ones in the Rwandan genocide. In this context, South Africa was a site of global interest.<br></p><p>Drawing delegates attention to the mushrooming squatter homes she witnesses on her way to work in Stellenbosch – “creeping closer and closer to the famous vineyards" – Prof Gobodo-Madikizela said the level of inequity, poverty and suffering made it more critical than ever for people to find and talk to each other.<br></p><p>The first keynote speaker, acclaimed Harvard University-based post-colonial theorist Professor Homi Bhabha, delivered his talk by the light of a cellphone torch due to loadshedding. “We live in dark times," he said.</p><div><img class="ms-rtePosition-2" alt="RRRBanner1.jpg" src="/english/PublishingImages/Lists/dualnews/My%20Items%20View/RRRBanner1.jpg" style="margin:5px;width:400px;" /><span></span></div><p>Describing US President Donald Trump's former chief strategist Stephen Bannon as a salesman for the “new barbarism" taking root in the US, Europe and elsewhere, Professor Bhabha said that the barbarians used discrimination and dishonesty against their perceived enemies, whether at home or abroad, in their approach to refugees.<br></p><p>He warned of the dangers of “the inflammatory language of politics".  There was a “line-up of inflated male leaders" presently dominating world politics, from Presidents Trump and Putin to Prime Ministers Netenyahu and Modi, Recent research in India showed that the incidence of hate speech by politicians and government officials increased 500% over the past four years.<br></p><p><strong>“How I forgave Eugene De Kock for killing my father"</strong></p><p>Following Professor Bhabba, international conference delegates were riveted by Candice Mama's story of the killing of her father, Glenack Masilo Mama, by apartheid-era policeman Eugene de Kock – and how she later met and forgave the killer.<br></p><p>Mama was nine-months-old at the time of the killing. She learned when she nine-years-old of the manner of his death from a photograph of his charred body at the steering wheel of a burned out car published in a book written by Jacques Pauw.<br></p><p>For years, every time she heard the name, Eugene de Kock, she nearly had palpitations, and aged sixteen she was diagnosed with serious stomach ulcers and depression. The doctor said her anger was killing her body. She realised that every time she even thought of De Kock she started “just being a mean person overall".<br></p><p>At the age of 24, the same age at which her father died, the National Prosecuting Authority contacted her family to ask if they wished to meet De Kock. They did.<br></p><p>“I asked him: 'Do you forgive yourself.' He kept quiet, looked around the room and dabbed his eye. He said it was the one question he dreaded being asked. 'When you've done the things I've done how do you forgive yourself?' he asked.<br></p><p>“When I met him I realised he wasn't an external monster; he was a human being. Just being human is so complex. We come with so much trauma and so many years of accumulated baggage."<br></p><p>Mama said that although De Kock was positioned as the quintessential apartheid monster, he was part of a system, and following orders. When they met, he did not blame his superiors for his actions but accepted responsibility for what he had done.<br></p><p>Asked if, now that he had been released from prison, she would accept De Kock as her neighbour, she said she had “a certain sense of attachment" to him and would welcome him.<br></p><p>In a sense she felt somewhat lucky, she said, because the family had been able to bury her father, and she had someone to forgive. Many descendants of apartheid-era victims still don't know where their loved ones are, or who was responsible for their deaths.<br></p><p><strong>US universities confront their history in the slave trade</strong></p><p>Moving to North America, and the reverberations of slavery, Dr Linda Mann of Columbia University presented some of the work of the Georgetown Memory Project. <br></p><p>The United States had a very un-reconciled past, she said, and descendants of slaves continued to bear the brunt of injustice today – be it economically, educationally or in life expectancy. In the 1990s, what Dr Mann described as “Truth and Reconciliation efforts" began sprouting across the US to commemorate, secure oral history, effect reparations and foster reconciliation.<br></p><p>In 2003, Brown University initiated a slavery and justice project to study past institutional dependence on the trans-Atlantic slave trade. Forty more universities have subsequently initiated similar projects, Georgetown University among them.<br></p><p>Between 1717 and 1838, the Society of Jesuits of Maryland engaged in large-scale slave-holding to develop what were then Jesuit Colleges. In 1838 the society sold 272 slaves to plantation owners in Louisiana for a total of $115 000. <br></p><p>The Georgetown Memory project has sought to trace the descendants of these slaves through one of the most extensive genealogical searches in US history, Dr Mann said. Thus far, 211 of the 272 slaves have been identified – with 7100 descendants, 3100 of whom are living today. </p><p>The next step is deciding what to do with the information. The university is considering a new policy on giving the right of free admission for descendants. A number of descendants hired lawyers to demand reparation, but what form should reparations take. Memorials and contrition ceremonies don't provide full answers; how do the descendants even get to Georgetown today, Dr Mann asked.<br></p><p>“Our hope is to have a TRC of some form, but we are just at the beginning of that discussion. It may take 18 months," she said.<br></p><p><strong>* </strong>The conference continues at the Stellenbosch University Theology Department until Sunday. Among today's highlights are:</p><ul><li>Cathy Caruth of Cornell University, focuses on the language of trauma and testimonyon literary theiry and on contemporary discourses concerning the annihilation and survival of language. She delivers a keynote address on Friday at 8.30am<br></li><li>Professor Bhaba returns for a conversation with retired freedom fighter and judge Albie Sachs, titled <em>Living with the Past</em> (Friday 4.45pm).<br></li><li>Lindiwe Hani, daughter of the assassinated Chris Hani, discusses her conversations with Janusz Walus, the man who assassinated her father (6pm).<br></li></ul><p><em>This communiqué was distributed for the conference committee by Oryx Media​​</em></p><p>Photo: Prof Pumla Gobodo-Madikizela, speaking at the conference<br></p><p>Photo: Attending the conference were, from left: Proff Reggy Nel, Homi Bhabha, Pumla Gobodo-Madikizela​ and Eugene Cloete.<br>Photographer: Stefan Els<br></p><p>Lees die oorspronklike mediavrystelling <a href="/afrikaans/Lists/news/DispForm.aspx?ID=6022">hier</a>.<br></p><p><br> </p>2018-12-06T22:00:00Z 2018-12-06T22:00:00.0000000ZCorporate Communications Division/Oryx Media
Besoek versterk Leipzig en US se samewerking https://www.sun.ac.za/afrikaans/Lists/news/DispForm.aspx?ID=6054Besoek versterk Leipzig en US se samewerking <p>​</p><p>ʼn Groep akademici en steundienspersoneel van die Universiteit van Leipzig in Duitsland het onlangs die Universiteit Stellenbosch (US) besoek om die bestaande vennootskap in ʼn aantal akademiese studievelde te versterk. Daarmee saam was die doel van die besoek, van 19 tot 22 November, ook om deel te neem aan ʼn gesamentlike Leipzig-Stellenbosch-seminaar met die tema “<em>Knowledge production and knowledge societies: Africa in its transregional entanglements</em>".</p><p>Leipzig is een van die US se oudste institusionele vennote, met ʼn verhouding wat reeds in die vroeë 1990's gevestig is. Trouens, die verhouding strek verder terug, omdat ʼn groep Stellenbosse professors in die vroeë dekades van die US se bestaan hul doktorsgrade in Leipzig, een van Duitsland se oudste en bekendste universiteite, verwerf het.</p><p>Die Leipzig-Stellenbosch-seminaar was uniek in die sin dat so ʼn groot groep akademici van twee universiteite daaraan deelgeneem en referate gelewer het rakende ʼn spesifieke tema. Prof Heidi Prozesky (CREST, US) het ʼn hoofaanbieding gelewer oor ʼn nuwe boek wat CREST onlangs gepubliseer het, <em>The Next Generation of Scientists in Africa</em>. </p><p>Van Stellenbosch het proff Jan Botha, Scarlett Cornelissen, Cherryl Walker, Sandra Swart, Pieter Fourie en drr Handri Walters en Davide Chinigo deelgeneem deur referate en repliek te lewer op die Leipzig-aanbiedings. Van Leipzig het proff Ulf Engel, Matthias Middell, Dmitri van den Bersselaar, Marian Burchardt en Katja Werthmann referate en repliek op Stellenbosch-aanbiedings gelewer. </p><p>ʼn Wye verskeidenheid onderwerpe is aangespreek, waaronder die Square Kilometre Array (SKA) en nuwe kennisgrense in Afrika-wetenskap, multinasionale ondernemings in Wes-Afrika voor die koms van die kennisgemeenskap, kennisproduksie in Afrika deur vrede en sekuriteitsdinkskrums, navorsing oor hoër onderwys in Afrika, ʼn vergelyking van die suksesse van die werk van NRO's en sending-protestantisme in Afrika suid van die Sahara, die geskiedenis van antropologie en rassestudies tydens die vroeë 20ste eeu aan die US, asook ʼn studie oor die verstrengelheid van die historiese bonatuurlike bobbejaan met die “<em>tabloid tokoloshe</em>" in Suider-Afrika.</p><p>Verskillende dimensies van kennisproduksie in Afrika is verken en interessante aansluitende temas het na vore gekom wat verder deur hierdie groep ondersoek sal word.</p><p>Bykomend tot die akademiese werk het die Leipzig-afvaardiging ook amptenare van verskeie steundienste ingesluit wat met hul eweknieë by Stellenbosch vergader het.</p><p>Dr Svend Poller, Direkteur van die Internasionale Sentrum van Leipzig wat die afvaardiging gelei het, meen dat met hierdie besoek wou hulle ook deel in die US se Eeufeesvierings en die inter-institusionele verhoudings versterk met die oog op voorgesette samewerking.<br></p><p><strong>Foto-onderskrif:</strong> Die afgevaardigers van die Universiteit van Leipzig en die US.<br></p>2018-12-04T22:00:00Z 2018-12-04T22:00:00.0000000ZProf Jan Botha
US verteenwoordig by bespreking met presidenthttps://www.sun.ac.za/afrikaans/Lists/news/DispForm.aspx?ID=6051US verteenwoordig by bespreking met president<span><p>Dr Nic Spaull, senior navorser van die Departement Ekonomie aan die Universiteit Stellenbosch het verlede week (Donderdag, 22 November 2018) in Sandton aan ʾn bespreking met president Cyril Ramaphosa deelgeneem. Hy het gepraat oor hoe uiters belangrik dit is om ons disfunksionele primêre onderwysstelsel reg te ruk.</p><p>Hy het onder meer opgemerk dat ons “primêre onderwysstelsel die struikelblok tot langtermyn- ekonomiese groei en gedeelde welvaart is."</p><p>Dr Spaull was een van 18 ekonome uit die akademie en die sakewêreld wat deur die presidensie genooi is om insette te lewer oor "<em>Strategieë vir langtermyn welvaart: Wat sal dit verg om Suid-Afrika op ʾn beter groeitrajektorie te plaas?</em>"</p><p>Sy bydrae tot die bespreking is<a href="/english/faculty/economy/Documents/N_Spaull_RamaphosaRoundtable.pdf"><span class="ms-rteThemeForeColor-6-5"> <strong>hier</strong></span></a> beskikbaar.</p></span>2018-12-03T22:00:00Z 2018-12-03T22:00:00.0000000ZDr Nic Spaull